Patronką zgromadzenia jest Maryja Niepokalana. Oblaci to inaczej ludzie ofiarowani Najświętszej Maryi Pannie. To ogromne wyróżnienie i powód do chluby. Gdy św. Eugeniusz uzyskał papieską aprobatę dla swojego zgromadzenia zakonnego, pisał do współbraci o tym, jak cenny jest rys maryjny w oblackiej duchowości:

Przecież to paszport do Nieba! Przyznajcie, że oddać się Jej w specjalny sposób i nosić Jej imię to zaszczyt dla nas i pociecha. Oblaci Maryi Niepokalanej! Ta nazwa raduje serce i ucho.

Maryja Niepokalana uczy, jak przyjmować i wypełniać wolę Bożą, by z pokorą nieść światu Chrystusa. Wpatrzeni w Jej przykład, oblaci starają się być współpracownikami Zbawiciela, uczestnicząc w Jego posłannictwie słowem i czynem. Matka Najświętsza, będąc pierwszą wśród odkupionych, wskazuje drogę prowadzącą ku świętości. Co więcej, stanowi dla oblatów także pewną obronę na tej drodze. Misjonarze oblaci MN zawierzają zatem w całości Maryi, Jej macierzyńskiej opiece swoją konsekrację zakonną, by w zażyłości z Nią przeżywać bóle i radości misjonarskiego życia.

Słownik wartości oblackich wyjaśnia pochodzenie nazwy zgromadzenia i jej duchowy sens. Czytaj więcej tutaj